Manifesto - English
The meaning of my life is to see the world. To do so I must look and think, for the world is more than just the earth; it embraces all things, including social relations and mental thoughts. What is seen or thought must be expressed, in articulate words or clear images, and sometimes in action. Literature and the fine arts are simply the records of what people have seen of the world. The fine arts or bellas artes must not be confused with modern or contemporary art, which is a different set of things altogether, The confusion of the two has been the major disaster of the twentieth century. 

The fine arts celebrate the appearances of things, not their inner core, which is the domain of poetry. My responsibility as an artist is to see and then show what the world looks like. The glory of the earth is literally phenomenal, a showing of what it presents. Instead of aspiring to a better life or, absurdly, a better world, I aspire to what there already is, no more. 

Trees in the forest are hard to see. Drawing them makes them visible. This is not a modest function; it is the final purpose of the spirit: to make visible what is there to see. (And not to make visible what is invisible.) We are still addicted to profundity and illusion. My work is to show the far greater glory of mundane things around us. 


Manifesto - Nederlands

De zin van het leven is de wereld zien. De hele wereld is slechts te zien in voorstellingen. Want de wereld is meer dan de aarde en meer dan de mensheid. De wereld omvat alles wat we ons kunnen voorstellen. De wereld voorstellen vergt zowel woorden als beelden. De letteren en de schone kunsten brengen verslag uit van wat de dichter en de kunstenaar van de wereld gezien hebben. Iemand als Breughel toont in zijn  vergezichten en zijn mensenmenigten de hele zichtbare wereld. Iemand als James Joyce toont in Ulysses het hele denkbare leven. 

De schone kunsten vieren de verschijning, de indruk die de dingen om ons heen wekken – het indrukwekkende buiten ons. Laten we de schone kunsten en de hedendaagse kunsten niet verwarren. De hedendaagse kunst thematiseert bij voorkeur de zorgen van het actuele leven; de schone kunsten bieden moeizaam bevochten overwinningen op die zorgen. De hedendaagse kunst dient de tijdsgeest; de schone kunsten leggen de tijd hun geest op.  

Ik probeer in mijn tekeningen van bos en bomen, mensenlijven, landschappen en stadsgezichten de wirwar te ontwarren, de willekeurig gevormde stof aan de eisen van het oog te onderwerpen, het onafzienbare landschap aanschouwelijk te maken.

Ik teken wat woorden niet kunnen zeggen; ik schrijf wat getekende beelden niet kunnen uitdrukken. In beeld en woord geef ik voorstellingen van een wereld die als onderwerp van de aandacht ver boven de kunst en de literatuur verheven staat, maar die de kunst en de literatuur nodig heeft om tot besef te komen.

De voorstelling is zowel ter plaatse naar het leven getekend als zorgvuldig in de werkplaats samengesteld. Zowel lokaal, concreet gezien, als aan de toevallige plek en het toevallige moment ontnomen. Naar waarheid getekend maar vrij geselecteerd en gecomponeerd. De schilder bepaalt wat op de voorgrond staat, wat er half achter schuilgaat en wat aan de horizon blijft hangen. Want de wereld is wat dit betreft geen voldongen feit maar aan ons.

Mijn tekenwerk geeft geen uitdrukking aan mijn emotie maar aan wat mijn emotie opwekt. Als ik de emotie zelf wil uitdrukken gebruik ik daarvoor woorden.

Mijn aandacht geldt zowel het afzonderlijke ding als het gehele blikveld; zowel het samenhangende als het uiteenlopende; zowel ‘wat er nu eenmaal allemaal is’, als de uitzondering en de hoogtepunten; en zowel voor niets nieuws onder de zon als het nooit eerder vertoonde.

Voog. Make a website.